یکی از روشایی که از راه اون میشه انجام بعضی رفتارها رو ممنوع کرد، جرم انگاریه. جرم به رفتاری گفته می شه که قانونگذار اونو ممنوع اعلام کرده و واسه کسائی که از این ممنوع بودنا تخلف کنن، مجازات درنظر گرفته. همراه ما باشین، می خواهیم اطلاعات بیشتری درباره جرم انگاری حمل اسلحه و مجازات اون در اختیارتون بذاریم.

 

به چه دلیل قانونگذار دست به جرم انگاری می زنه؟

جرم انگاری علل متفاوتی داره. بعضی وقتا هدف قانونگذار از جرم انگاری رفتارها اینه که بتونه از انجام رفتارهایی که به جون و مال بقیه آسیب می رسانند، جلوگیری کنه. مثلا قتل و سرقت هردو رفتار مجرمانه ان چون به مهم ترین دارایی آدمای دیگر یعنی زندگی (زندگی) و اموال اونا آسیب می زنه. بعضی وقتا هم هدف از جرم انگاریِ یک رفتار، حمایت از جون و مال خود شخصه. مثلا بستن کمربند ایمنی یه چیز ضروریه و هرکی از اون تخلف کنه، باید جریمه بده. قانونگذار با ممنوع بودن نبستن کمربند، به دنبال این بوده که از آسیب رسیدن به خود شخص جلوگیری کنه.

اگه با دقت به این جرایم نگاه کنیم متوجه میشیم که بعضی از اونا به خودی خود خطرناک و قبیح (بیریخت) هستن؛ یعنی وقتی که یک آدم رفتاری مثل سرقت یا قتل رو انجام می ده، با انجام همین رفتار یک خطر واسه جون و مال خودش یا آدمای دیگر به وجود میاره. از طرف دیگه، وقتی به قوانینی که رفتارهای مجرمانه رو مشخص کردن نگاهی میندازیم، متوجه میشیم که همه جرایم این ویژگی رو ندارن؛ یعنی یه سریای دیگه از رفتارهای مجرمانه، به خودی خود خطرناک و بیریخت نیستن و انجام اونا هیچ خطری رو واسه خود شخص انجام دهنده یا آدمای دیگر به وجود نمی آورد اما قانونگذار اونا رو جرم دانسته. یکی از این نوع رفتارهای مجرمانه، حمل سلاحه.

به چه دلیل حمل اسلحه جرم تلقی می شه؟

شخصی که با خود اسلحه حمل می کنه، معمولا اونو در کیف، جیب یا ماشین خود می ذاره و خود این کار به تنهایی هیچ خطری واسه خودش یا بقیه به وجود نمی آورد. حال این سؤال پیش میاد که اگه انجام یک رفتار خطری واسه بقیه نداشته باشه، به چه دلیل باید قانونگذار اونو ممنوع کنه؟ جواب اینه که جرم انگاری این رفتارها واسه جلوگیری از خطراتیه که ممکنه اون رفتارها در آینده به وجود بیارن. یعنی با اینکه ممکنه که انجام این رفتارها الان واسه خود شخص یا بقیه خطری نداشته باشه، اما با توجه به نوع رفتار میشه احتمال داد که انجام اونا ممکنه در آینده این شخص یا آدمای دیگر رو با خطری جدی روبرو کنه.

در همین مثالِ حمل اسلحه، با اینکه این رفتار به خودی خود خطری نداره، اما احتمال داره شخصی که اسلحه رو با خود حمل می کنه در جریان یک درگیری قرار بگیره و با استفاده از اسلحه خود به دیگری آسیب بزنه یا اینکه به شکل ناخواسته و در اثر رعایت نکردن حولوحوش احتیاط، به دیگری شلیک کنه و اونو از پای دربیاره. همه این احتمالات باعث می شه که قانونگذار حمل اسلحه رو جرم انگاری کنه. به این نوع رفتارهای مجرمانه که خودشون ذاتا خطرناک نیستن بلکه ممنوع شدن تا از خطرات بعدی جلوگیری شه، جرایم مانع یا بازدارنده گفته می شه. حمل اسلحه هم جزو جرایم مانعه و ممنوع شده تا از رفتارهای خطرناک احتمالی پیشگیری شه.

حال که با دلیل و چرایی ممنوع و جرم بودن حمل اسلحه آشنا شدیم باید به این سوال جواب بدیم که طبق کدوم یک از قوانین، حمل اسلحه جرمه و اگه کسی با خود اسلحه حمل کنه با چه مجازاتی روبه رو میشه.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   به چه دلیل بعد از غذا خوردن عرق می کنیم؟ 

قوانین مربوط به جرم انگاری حمل اسلحه

۱. قانون مجازات قاچاق اسلحه و مهمات و دارندگان اسلحه و مهمات غیرمجاز (پذیرفته شده سال ۱۳۹۰)

این قانون که در سال ۱۳۹۰ به تصویب رسیده وارد کردن و خارج کردن، ساخت، مونتاژ، نگهداری، حمل، پخش، تعمیر و معامله غیرمجاز اسلحه رو جرم دانسته. منظور از اسلحه هم اسلحهای گرم و سرد جنگی و شکاری و قطعات مؤثر یا مهمات آنهاست.

ماده ۶ این قانون به حمل غیرمجاز اسلحه اختصاص داره. طبق این ماده، حمل این جور اسلحها در صورتی جرمه که بدون مجوز باشه اما نکته قابل توجه اینه که انگیزه حمل کننده ی اسلحه اهمیتی نداره و حمل اونا با هر انگیزه ای جرمه. پس شخصی که بدون مجوز سلاحی مثل کلت کمری رو با خود حمل می کنه، نمیتونه با گفتن این جمله که «با این اسلحه به کسی آسیب نزدم» یا اینکه «اونو همراه خود داشتم تا اگه کسی به من حمله کرد، بتونم کاری کنم»، از خودش دفاع کنه.

گرچه انگیزه شخص در حمل اسلحه اهمیت نداره، اما اون باید آگاه باشه که در حال حمل سلاحه. مثلا اگه شخصی با انگیزه انتقام یک قبضه اسلحه در اتومبیل شخص دیگری بزاره و اون بدون باخبر شدن از این موضوع با اتومبیل خود در سطح شهر تردد کنه، نمیشه این شخص رو به دلیل حمل اسلحه محکوم به مجازات کرد. حال این سؤال مطرح می شه که حمل اسلحه گرم و سرد جنگی یا اسلحه شکاری چه مجازاتی داره؟

طبق این قانون مجازات حبس و جزای نقدی واسه حمل این نوع اسلحها در نظر گرفته شده اما میزان حبس و جزای نقدی بستگی به نوع اسلحه داره. بااین حال طبق این قانون کمه کم مدت حبس تعیین شده واسه حمل این اسلحها، ۹۱ روز و بیشترین حد اون، ۱۰ ساله. کمه کم مبلغ جزای نقدی هم ۱ میلیون تومن و بیشترین حد اون، ۸ میلیون تومانه.

۲. تبصره ماده ۶۱۷ قانون مجازات اسلامی (پذیرفته شده سال ۱۳۹۶)

بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی در سال ۱۳۷۵ تصویب شده اما این تبصره در سال ۱۳۹۶ به ماده ۶۱۷ الحاق گردیده. در این تبصره حمل اسلحهای سرد غیرجنگی و غیرشکاری مثل قمه، شمشیر، قداره و پنجه بوکس جرم انگاری شده اما جرم دانستن حمل این نوع اسلحها بدون قید وشرط نیس. به عبارت بهتر، زمانی میشه حمل این اسلحها رو جرم دونست و حمل کننده ی اونا رو مجازات کرد که این اسلحه رو فقط واسه درگیری و ضرب و زخم با بقیه با خود حمل کرده باشه.

برخلاف قانون سال ۱۳۹۰، در این موارد انگیزه شخص حمل کننده واسه محکوم کردن اون به مجازات مهمه. در این حالت اگه شخصی در حال حمل هر کدوم از این اسلحها دستگیر شه، واسه اینکه بشه اونو به مجازات محکوم کرد، باید اثبات شه که در حمل این اسلحها اینجور انگیزه ای داشته. پس اگه ثابت نشه که اون اینجور انگیزه ای داشته و در مواردی که شخصی بدون انگیزه درگیری و ضرب و زخم بلکه واسه دیگر استفادهای معمولی این نوع اسلحها رو حمل کنه، نمیشه اونو مجازات کرد. طبق این قانون اگه شخصی این اسلحها رو با هدف درگیری و ضرب و زخم حمل کنه، به ۶ ماه حبس و شلاق محکوم میشه.




۱

دسته‌ها: آموزشی